China & Tibet

Floris: De lobby van ons hotel in Tsjoengking, een hypermoderne stad met 8 miljoen inwoners waar ik nog nooit van gehoord had, is op de 51e verdieping. Na een heftige reis door booming China valt daar de laatste bevestiging binnen dat we in het Westen toch echt wel achterop beginnen te raken. Het uitzicht over de stad is magnifiek en ook hier is weer sprake van de overtreffende trap. Een enkele spectaculaire wolkenkrabber voldoet hier niet meer. Her en der staan groepjes wolkenkrabbers bij elkaar die samen geschakelde led schermen vormen en zo onder andere de vlag van China laten wapperen op mega mega mega formaat. China gaat hárd!

spring/summer ad

Floris: “Deze foto is bij het krieken van de dag genomen in Lansu, een dorpje dat volgens de Chinezen in China ligt, maar volgens de bewoners van het dorpje zelf in Tibet. Ik had het idee dat ik in een filmset voor een Chinese (Tibetaanse?!) western rondliep. Geen spaghetti western, maar een bami western. Bestaat dat? Het grappige van onze manier van werken is dat we nooit weten waar we dé foto gaan maken. We plannen zo goed mogelijk een roadtrip en dan is het terplekke 100% improviseren. We laten de magische momentjes op ons afkomen. Deze lege straat met in de achtergrond een berg die lekker van het ochtendzonnetje aan het genieten is was er zo eentje.”

Dit is altijd heel moeilijk uit leggen aan onze gidsen: We willen geen foto’s maken bij toeristische highlights, maar dit willekeurige verkeersplein in Lanzhou.. perfect!
Het uitzicht over Tibetaanse Labrang klooster is heel mooi, maar het hondje krijgt meer aandacht.. Het was een straathond zonder naam, dat is natuurlijk een beetje zielig. Ik heb hem Floris genoemd. Sharing is caring!
Bouwen bouwen bouwen. Ook in the middle of nowhere. Het achterland moet ontsloten worden. De kolonisatie van de aardbol is nergens zo zichtbaar als hier in China.
Hondjes! Ik heb sinds een jaar een Tibetaanse terriër. Dit is zo’n moment waarop ik me realiseer hoe graag Flapper er hier in Tibet bij had willen zijn. Heftig..
De geboorte van een stad, wanneer ben je daar nou getuige van.. In Europa doen we daar eeuwen over, in China zetten ze gewoon midden op het platteland de betonmolen aan en voor je het weet wonen er een miljoen mensen.
Even een frisse neus halen in de bergen.
Onze werkdag beperkt zich telkens tot de momenten rond zonsopkomst en zonsondergang. Een laaghangende zon maakt alles veel mooier. Op dit snapshotje zie je al wat schaduw zowel in de straat als achter op berg doet..
China wordt langzaamaan volledig bedekt met een korst van betonnen bouwsels. Mijn hersens draaien overuren om het allemaal een beetje in perspectief te zetten.
Dit is geen thee, dit is warm water waar een kerststuk in drijft. Het smaakt ook precies zo.
Ik heb 3 keer in m’n leven motor gereden. Telkens voor de video die bij onze campagne hoort: Costa Rica, Turkmenistan en nu Tibet. Onze gids legt hier uit hoe z’n motor werkt, ik snap er namelijk nog steeds helemaal niks van.
Ik dacht altijd dat China hèt Theeland bij uitstek was. Dat valt dus heel erg tegen. Dit smaakte precies zoals het eruit ziet. Triest!
In Tibet is elke straathoek als een gouden filmlocatie voor een arthouse film.
De lokale biertjes.. Heel belangrijk.
Gansu, het dorpje waar we de foto voor de advertentie geschoten hebben.
Een suikerbrood, ergens als lunchpakket onderweg. Wat ik knap vond; het smaakte exact zoals de beschrijving op de verpakking al aankondigde: “How delicious it can not be forgetten special taste, return the true flavour. Give you the infinite feeling”.
Brother from another mother! In Gansu zat op de stoep voor ons hotel een schoenmaker. Niet als onderdeel van een markt ofzo. Deze stoep was gewoon z’n bedrijfslocatie.
Hotpot! Een meterslang buffet vol met groente en .. Uhhh dingen (?!) lekker in de hotpot knikkeren en gáán!
De mandarijn verkoopsters in Songpan lokken mensen door HEEL hard door een krakend megafoontje telkens de zelfde zin af te spelen. Echt héél hard en héél vaak.
Dankzij de Chinezen aan het tafeltje naast ons kwam ik er in dit restaurant in Chongqing achter dat het heel normaal is om je neus tijdens het eten leeg te blazen op de vloerbedekking. Andere cultuur! Niet oordelen!
Ik ben niet het enige model tijdens deze reizen. We hebben ook altijd een koffer vol met nieuwe schoenen bij..
Bij Chengdu, de reuzenpanda stad, trokken we diep de binnenlanden in op zoek naar het oude China. We vonden het wel, het zag er authentiek uit, maar stond er toch vooral voor (Chinese) touristen.
Karoake! Ik ben niet echt een nachtegaaltje. Ik zing daarom altijd héél hard, dan is het meer grappig dan dat het vals is. Dikke tip!
Zoek het maar uit! HONGERRRR!!!
Supervette locatie in Chongqing, aan de Yangtze rivier, maar we gaan de foto’s niet gebruiken. Het was allemaal ietsje te veel 007 die de weg kwijt was.
Eten en op tijd naar bed want de volgende ochtend is het ‘Early Chicken’. Uhhh wat zegt ons gidsje? Ah.. Early check-in! No problem! One more Pilske en we go sleep.
Ze hadden me nog gewaarschuwd: wijn in China is NIET te zuipen. Ik heb het toch geprobeerd..
Chongqing, 8 miljoen inwoners en voor mijn gevoel net zoveel wolkenkrabbers. China is heftig.

Video

Floris: "Naast foto’s maken we ook elke keer een waanzinnige film. Ik doe alle stunts zelf! Met een paard over een hangbrug in Nepal, achter in een laadbak in Tanzania, schieten op een soepblik in Alaska, tussen de wilde rendieren poseren in Lapland, langs de brokkelige rand van aan actief lavameer lopen in Ethiopië, of zoals in deze film motorrijden door een Tibetaanse kloostercomplex. Ik doe het allemaal zonder met m’n ogen te knipperen. Deze meneer is de Tom Cruise van de Nederlandse schoenenhandel!"

Afbeelding